گربه قرمز روشن، قهوه ای نارنجی حبشه ای

گربه قرمز روشن، قهوه ای نارنجی حبشه ای

(AByssinian cat)

 هر بیننده برای اولین بار با دیدن این نژاد، این طور تصور می کند که شاید این گربه را قبلاً دیده باشد، در صورتی که این طور نبوده و شاید در کتاب های مصر باستان با اشکال و تصاویری از این نژاد آشنایی داشته باشد، شاید هم چهره ی نقاشی شده و یا مجسمه ای از این نژاد را در پرستش گاه ها و یا در معابد مصریان باستان در موزه های تاریخی دیده باشد.

با یک نگاه به وضع لخت و خوش سر و پز این نژاد قیافه ی مذهبی و مومیایی شده این نژاد را که در موزه های هنری به نمایش گذارده می شود، با آنچه صاحبان این نژاد در خانه های خود دارد، بتوان هم زمان مقایسه کرد.

در مورد سرنوشت این نژاد، عقاید مختلفی عنوان شده، بعضی ها معتقدند این نژاد متعلق به کشور اتیوپی است، ولی آنچه همه به آن معتقدند و متحدالعقول اند و انجمن دوست داران گربه در انسیکلوپدیا از آن نام می برند، حکایت از آن دارد که این نژاد آفریقایی از نسل و تبار گربه های مصر باستان است.

حکایت شده در سال ۱۸۶۰ امپراطور حبشه، سخت عاشق و دلباخته ی ملکه انگلستان می شود، ولی ملکه به این درخواست، جواب رد می دهد، امپراطور حبشه که سخت آشفته و خشمگین از این پاسخ می شود، دستور می دهد تمام انگلیسی های مقیم حبشه در آن سرزمین توقیف و موجب آزار و اذیت آنها برمی آیند. برای مقابله با این رویارویی دولت موقت انگلیس تعداد ۳۲۰۰۰ سوارکار جنگجوی تعلیم دیده و آزمون دیده به آن دیار می فرستد، وجود سوارکاران جنگجو، موجب ایجاد آشوب شورش و نامنی در آن کشور می شود، به طوری که امپراطور تصمیم به خودکشی می گیرد و با گذاردن تفنگ به ناحیه سر به عمر خود خاتمه می دهد، با شنیدن خبر خودکشی امپراطور به انگلیس، ملکه انگلستان هدایای زیادی برای سربازان و سوارکاران انگلیسی به حبشه ارسال می دارد.

در سال ۱۸۶۸ یکی از این سوارکاران انگلیسی به هنگام برگشت به کشورش به همراه خود یک بچه گربه ی ملوس را به انگلستان می آورد، در نتیجه گربه های امروزی این نژاد را می توان در نتیجه دست پروش دهندگان انگلیسی دانست. باید این حقیقت را باور داشت که این گربه ی باهوش و زیبا، در نتیجه تلاش متخصصین اصلاح نژاد گربه در انگلیس پدیدار گشته است و برای اولین بار، در سال ۱۸۸۴ میلادی در کریستال پالاس به معرض نمایش گذارده شد.

متخصصین با تلاش های زیاد و با داشتن ژن مناسب تصمیم گرفتند به تهیه بهترین نوع این ژاد بپردازند، از آنجایی که گربه های این نژاد، کاملاً خالص هستند ولی در رنگ با هم فرق دارند، شورای اجرایی سازمان دوستداران گربه، این نژاد را در ردیف نژاد گربه های چند رنگه به شمار آورده است.

این گربه با ظاهری متفاوت از نظر رنگ، خریداران زیادی در کشورهای مختلف به دست آورده است و با داشتن خلق و خوی بسیار خوب و با توجه به این که سریع اهلی و دست آموز می شود، موجب علاقه ی بسیاری از مردم و دوست داران گربه قرار گرفته است.

نژاد گربه ی حبشه ای در حقیقت یک مدل تندرو از گربه های معروف جهان بوده که دارای جثه ای طویل، بدنی نرم و قابل انعطاف و با داشتن اندامی عضلانی، استخوان بندی باریک و قلمی، از وزن متوسط برخوردار و قدم هایش پرش دار و جهشی بوده که با خاصیت ارتجاعی خاصی همراه است. سر این گربه گرد و گوش ها پهن، زاویه دار و نوک تیز و چشم ها بادامی شکل به نظر می رسد، پوشش بدنی آن کاملاً با گربه های اروپایی متفاوت می باشد.

رنگ پوشش بدن تقریباً رنگ سبز متمایل به زرد (نخودی) بوده، به خاطر پوشش ضخیم، متراکم و انبوه موهای کوتاه او، انگلیسی ها به آن گربه ی خرگوشی می گویند. این نژاد دارای چهار رنگ تقریباً متمایز، ولی خیلی به هم نزدیک بوده، موها دارای دو یا سه نوار رنگی شناخته شده در سطح بدن می باشد که بیشتر خود را به صورت راه راه نشان می دهند.

با وجود چهار رنگ شناخته شده و متمایز شده در این نژاد، ولی همگی این چهار رنگ به طور یکنواخت و یک پارچه به صورن رنگ گرب پلنگی خود را نشان می دهند.

این چهار رنگ در این نژاد عبارتند از:

۱- قرمز گلگون (گل انداخته) رنگ خاک رس تیره با راه راه قهوه ای

۲- سرخ راه راه، روشن و درخشان همراه با رنگ شکلاتی یا قهوه ای

۳- قهوه ای متمایل به زرد یا راه راه گلی تیره رنگ و یا رنگ کاکائویی

۴- آبی با راه راه نخودی تیره رنگ یا رنگ بژ

در گذشته همیشه این نژاد را با نژاد گربه ی باستت (Bastet) با هم مورد مقایسه قرار می دادند، در نقاشی های به جای مانده از نژاد باستت در معابد مصریان قدیم، همیشه این گربه را در حال نشسته نشان می دهند و اصولاً گربه ای ساکت و آرام بوده و ساعت ها می تواند خود را مشغول ساخته و مشکلی را برای صاحبش فراهم نیاورد، ولی در عوض گربه نژاد حبشه ای هرگز به صورت نشسته او را نخواهید دید و دائماً در حال حرکت و جست و خیز و فعالیت بوده مگر اینکه در حال خوردن و یا خوابیدن باشد. اغلب با وسائل و اسباب بازی های مختلف خود را سرگرم و مشغول می سازد و برای خود شادی و نشاط می آفریند و به جمع آوری وسائل زینتی و زنت آلات خیلی علاقمند است.

برای کسانی که عاشق سینه چاک این نژاد هستند، این گربه مظهر بالاترین درجه تحرک و چالاکی است و بیشتر اوقات برای خود سرگرمی و دل مشغولی می آفریند و آن را به معرض نمایش برای صاحبانشان قرار می دهد، آنچه درباره ی او می توان گفت، گربه ای است جستجوگر، ماجراجو و همیشه به دنبال خلق حادثه ای است که مشکل بیافریند، تحرک و جستجوی بیش از حد او باعث شده که به او شمشیر دو لبه تیز لقب دهند.

بنابر اظهار دکتر ریچارد مونی Richard Menney(دامپزشک) که مدت ۱۲ سال از این نژاد نگهداری و با او زندگی کرده، معتقد است این نژاد استعداد در زمینه ی اضطراب، نگرانی و دلواپسی را دارد، به طوری که وجود این نوع هیجانات روحی در رفتار روازنه ی او اثر گذارده و باعث شده دائماً خود را لیس بزند و نتیجه اش بروز مشکلات فیزیکی و ایجاد بیماری هایی نظیر درماتیت ارزنی پوشت و بیماری های التهابی روده گردد، ولی گفته شده با توجه بیشتر و مراقبت از او نگهبانی مستمر و زیر نظر قرار دادن آن، می توان این عادات را در او برطرف ساخت، به شرط اینکه توجه بیشتری به او مبذول گردد و با سرگرمی های مختلف، بتوان او را از انجام چنین کارهایی منصرف و منحرف ساخت.

در ضمن توصیه شده، با در اختیار قرار دادن تعدادی از وسائل سرگرمی و اسباب بازی، می توان ساعت ها او را مشغول و سرگرم ساخت. با توجه به اجتماعی کردن او با افراد کوچه و بازار، اشنایی با گربه های دیگر و بیرون بردن از منزل و قدم زدن با آ« و آشنا کردن او با نمایشگاه هایی که به صورت Showبرگزار می شود، می توان بر بسیاری از مشکلات رفتاری او فائق آمد، به شرط اینکه این شیوه برخورد با او از زمان نوزادی (بچه گربه) انجام گیرد، تجربه نشان داده است با این طرز شیوه ی برخورد، می توان گربه هایی از این نژاد تربیت ساخت که علاوه بر این که سالم، سازش پذیر و مطیع باشد، لحظات خوب، دل پذیر و لذت بخش برای صاحبانشان فراهم آورد.

استاندارد

رنگ: قرمز روشن یا قهوه ای گلگون، رنگ جلوی شکم و ران ها با رنگ اصلی هماهنگی کامل داشته و اگر رنگ قهوه ای – نارنجی باشد بهتر خواهد بود.

سر و گوش ها: سر بلند و حاشیه ای به رنگ روشن، گوش های بزرگ و تیز و قاعده عریض می باشد.

چشم: بزرگ، روشن، شفاف و به رنگ های سبز یا زرد یا میشی.

دم: بلند، حلقوی و زیبا

پنجه ها: کوچک، کمی تیره و این تیرگی تا پشت دست ها و پاها ادامه دارد.

پوشش: کوتاه، نزدیک به هم و خوب

اندازه: بزرگ و زمخت نباشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *