گربه برمه ای

گربه برمه ای

(Burmese) (دارای رنگ های دودی، قهوه ای، آبی، کرم، آبی و کرم)

تشخیص تفریقی این گربه با گربه نژاد هاوایی، برای اشخاصی که آشنایی و شناخت کافی از گربه نداشته باشند، بسیار مشکل خواهد بود، در گربه برمه ای با در نظر گرفتن چشم زرد رنگ طلایی و داشتن سری کوچک و موهای کم رنگ بر روی سینه و شکم، می توان این نژاد را به خوبی تشخیص داد، اجداد اولیه این نژاد در حقیقت گربه سیامی می باشد، در حال حاضر به علت صفت اختصاصی (چشم زرد طلای) به وحود آوردن این نژاد از گربه سیامی بسیار مشکل خواهد بود.

در سال ۱۹۳۰ میلادی یک گربه قهوه ای ماده از برمه به شمال آمریکا برده شد، که مورد تحسین مردم قرار گرفت و چون گربه نر قهوه ای این نژاد در دسترس نبود، گربه ماده این نژاد را با گربه سیامی جفت زدند و در تولید آن اقدام کردند که در نتیجه گریه هایی با این نوع به وجود آمد که در آمریکا بعنوان یک نژاد شناخته شد و در سال ۱۹۴۷ میلادی پرورش دهنده ای، یک جفت از این نژاد را به انگلستان صادر نمود و در قرنطینه این کشور این دو را با هم جفت گیری نمود، ولی متاسفانه تمام بچه ها مردند.

در سال ۱۹۵۲ میلادی یک جفت گربه از نژاد برمه ای به نام «کاس گاتوس دی فانگ» Cas-Gatos De Foonاز امریکا به انگلستان برده شد که مبنا و اساس این نژاد در انگلستان گردید، ولی نوع ماده این گربه مدت زیادی عمر نکرد، اما بچه هایی از آن به جا ماند برای دوستداران گربه های زینتی بسیار با ارزش بود. در سال ۱۹۵۴ میلادی پس از اصلاح نژاد توسط متخصصین رنگ های دودی، قهوه ای سوخته، آبی، کرم، آبی و کرم به دست آمد.

در سال ۱۹۵۷ یک گربه نر برجسته ای از امریکا به انگلستان برده شد که با جفت زدن با گربه های اصلاح شده، گربه های کامل تر و با ارزش تر به دست آمد که بسیاری از عیوب در این نژاد برطرف گردید.

رنگ در این نژاد بسیار مهم بوده، برای مثال رنگ قهوه ای سوخته که بر روی سینه و شکم رنگ روشن تری داشته باشد مورد قبول بوده، پوشش بدن این گربه ماند اینکه واکس زده باشند، براق و هیچ گونه سفیدی یا خط نباید داشته باشد. امکان دارد در روی پوشش تهیگاه و پاها و دم گربه های جوان علامت های خط دار دیده شود که با رشد و نمو حیوان این علامت ها به تدریج از بین می روند.

سر این نژاد طویل و به طرف پوزه باریک می گردد. اما به درازی و تیزی نژادهای سیامی نمی رسد، چانه این نژاد محکم و برجستگی های داخل گوش کمتر می باشد. بدنی باریک و دراز و ظریف با پوشش براق و موهای نزدیک به هم که روی هم به شکل زیبایی خوابیده و دارای دمی بلند و باریک تا نوک حلقوی، کاملاً شبیه گربه های سیامی است، نوک دم آنها می تواند کمی انحنا داشته باشد.

چشم های زرد با سایه سبز شبیه نژاد گربه سیامی حالت بسیار زیبایی به این حیوان می دهد که انسان را غرق تماشای خود می کند. این نژاد از بهترین گربه هایی است که با انسان سریع خو می گیرد و بسیار متین و آرام و به ندرت در محیط های شلوغ عصبانی می شود. گربه های این نژاد خیلی مایلند توسط تماشاچیان مورد محبت و نوازش قرار گیرند، رنگ پوشش بچه گربه ها روشن و تا سن ۱۲ ماهگی به تدریج رنگ حقیقی خود را به دست می آورند. این نژاد به خاطر کسب کیفیت بالا هم اکنون از اروپا به بیشتر کشورها صادر می گردد.

استاندارد

رنگ بدن: قهوه ای تیره، یا دودی یا آبی با کرم، آبی، کرم که در سینه و شکم کم رنگ تر و بدون سفیدی یا خطوط زاید، رنگ صورت و گوش ها از رنگ بدن تیره تر دیده می شود.

شکل بدن و دم: بدن با اندازه متوسط، باریک، بلند، کشیده، گردنی بلند و باریم، با پاهای ظریف به طور متناسب و بلندتر از دست ها می باشد، پنجه های کوچک و بیضی شکل، دم بلند و تا انتهای حلقوی و انتهای دم می تواند کمی انحنا داشته باشد.

سر و گوش ها: سر کوچک و طویل که به طور پوزه باریک می شود، گوش ها بزرگ و تیز که قاعده عریض تر می باشد.

چشم: زرد بادامی با رنگ آبی که زاویه چشم به سمت بینی کشیده می باشد و انحراف و لوچی مطلقاً نداشته باشد.

پوشش: کوتاه و شفاف، با بافتی عالی که موی آن نزدیک به هم و روی هم خوابیده است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *