سگ نژاد بول داگ (Bull Dog)

سگ نژاد بول داگ (Bull Dog)

منشا این سگ از انگلستان است. از این سگ تا سال ۱۸۳۵ به منظور هدایت و دنبال کردن گاوهای نر استفاده می شده است و این در زمانی بود که ورزش شکار از طرف قانون منع شده بود.

مشخصات ظاهری سگ نژاد بول داگ

پوشش خارجی : کوتاه، صاف، متراکم و از نظر بافت و ساختار نرم می باشد.

رنگ: رنگ های قابل قبول باید کامل یا لکه دار باشند (همانند یک رنگ کامل با یک پوزه بند یا تقاب مشکی). رنگ های کامل شامل: خال دار، قرمز، با انواع مختلف آن، حنایی، زرد کم رنگ، سفید و همچنین رنگ ابلق می باشد (به عنوان مثال، مخلوطی از سفید با هر کدام از رنگ های دیگر ذکر شده در بالا)، سیاه و سیاه به همراه رنگ خرمایی از نقایص اضح و شدید در این نژاد محسوب می شوند.

وزن و اندازه: وزن ایده آل برای سگ نژاد بول داگ ۵۵ پوند (۲۵ کیلوگرم) و برای یک سگ ماده ۵۰ پوند (۲۲.۵ کیلوگرم) است. میانگین قدی در حدود ۱۵ اینچ (۳۸ سانتیمتر) است.

ظاهر: بول داگ، سگی با پوشش خارجی صاف، قد کوتاه و بدنی پهن، قدرتمند و فشرده می باشد. سر در مقایسه با اندازه ی سگ های دیگر، مشخصاً حجیم و بزرگ است. صورت بسیار کوتاه است و پوزه بسیار پهن، بدون نوک بوده و به سمت بالا متمایل است. بدن کوتاه و عضلانی است. اندام خلفی قوی عضلانی است. اندام خلفی کشیده و قوی است، اما در مقایسه با اندام قدامی این خصوصیت چندان مشخص نیست. سگ باید ظاهری باهوش، با قوه ی ادراک و فهم و فعالیت داشته باشد. این سگ طرز راه رفتن ویژه ای دارد، به طوری که به نظر می رسد که به وسیله ی گام های کوچکی روی پنجه های خود راه می رود. ین گونه راه رفتن همانند چهار نعل اسب می باشد.

سر و جمجمه: جمجمه بسیار بزرگ بوده، طوری که وزن آن بر روی شانه ها توزیع می شود. زمانی که سر از سمت جلو و جوانب مشاهده می شود، بسیار بالا به نظر می رسد. گونه ها باید کاملاً گرد بوده و به سمت جوانب و پشت چشم ها توسعه یافته باشند. پیشانی باید پهن باشد. پوست روی آن و سر، بسیار شل و چین خورده است. برآمدگی های استخوان پیشانی بسیار برجسته، پهن، مربعی شکلو بلند می باشند. به طوری که تشکیل یک حالت تضرس عمیق و پهن را بین چشم ها می دهد که استاپ (stop) نامیده می شود. از استاپ، یک شیار عمیق و پهن به سمت وسط جمجمه کشیده می شود. پوزه باید کوتاه و پهن بوده و به سمت بالا متمایل باشد و به علاوه از سمت گوشه چشم به سمت گوشه دهان بسیار عمیق باشد. بینی باید بزرگ، پهن و سیاه باشد و نباید هرگز جگری رنگ یا قهوه ای باشد. منخرین باید بزرگ و باز و سیاه بوده و دارای یک خط مستقیم عمودی مشخص در بین خود باشند.

چشم ها: در بررسی چشم ها از مقابل به نظر می رسد که چشم ها حالت افتاده و پایینی در جمجمه داشته و تا حد امکان از گوش ها دور می باشند. استاپ (برجستگی صورتی) و چشم ها باید در یک امتداد باشند به طوری که عمود بر شیار گونه باشند. چشم ها از یکدیگر فاصله داشته و گرد و سیاه و با اندازه متوسط بوده و نباید فرو رفته یا برجسته باشند.

گوش ها: گوش ها در بالای سر قرار گرفته اند، از یکدیگر فاصله داشته و در بالا و در دورترین فاصله ممکنه از چشم ها قرار دارند. گوش ها گوچک و باریک می باشند. شکل گوش ها، به شکل گل رز بوده و در قسمت عقب گوش به سمت داخل متمایل است، لبه بالایی به سمت خارج و بیرون انحنا یافته است.

دهان: فک باید پهن و مربعی شکل بوده و دارای ۶ دندان کوچک جلویی در بین دندان های سگی در یک ردیف می باشد. دندان های سگی از یکدیگر فاصله دارند. دندان ها نباید در هنگام بسته بودن دهان، دیده شوند. دندان ها باید قوی وبزرگ باشند و فک پایینی در زیر فک بالایی قرار گیرد.

گردن: باید از طول متوسطی برخوردار بوده و بسیار قطور، پهن و ستبر باشد. در قسمت پشتی کمانی شکل بوده و دارای انحنا بوده و در اطراف ناحیه ی گلو دارای پوستی چین خورده، ضخیم و بسیار شل و آویزان باشد که غبغبی را در هر طرف از فک پایینی تا ناحیه ی قفسه ی سینه تشکیل می دهد.

اندام قدامی: شانه ها پهن، شیب دار و وسیع بوده و بسیار قدرتمند و عضلانی هستند. ناحیه ی سینه به صورت یک ناحیه ی حجیم گرد بوده و بسیار وسیع بوده و از بالای شانه ها شروع شده و تا پایین قسمتی که به قفسه ی سینه متصل می شود، ادامه می یابد تا در میان پاهای قدامی خاتمه یابد. ساق پاهای جلو بسیار قدرتمند، دور از هم، ستبر، عضلانی و مستقیم بوده و دارای بازوهای رشد یافته می باشند، استخوان های ساق های پا باید بزرگ و مستقیم و صاف باشند. این استخوان ها در مقایسه و نسبت به ساق پاهای عقبی کوتاه تر می باشند. مفاصل آرنج پایین بوده و کاملاً از دنده ها دور می باشند. بخلق باید کوتاه، مستقیم و قدرتمند باشد.

بدن: قفسه ی سینه بسیار باز و وسیع و برجسته بوده که به سگ ظاهر پهن با پاهای جلویی کوتاهی را می بخشد. بدن کاملاً توسط دنده ها احاطه شده و شکم به سمت بالا فرو رفته است و حالت نوسانی ندارد. ناحیه ی پشت و کمر باید کوتاه و قوی باشند و در ناحیه ی شانه ها پهن باشند و به تدریج که به سمت ناحیه ی کفل پیش می رود باریک شوند. شانه ها در ناحیه ی پشتی نزدیک به هم قرار گرفته و به آرامی به سمت پشت متمایل می شوند. ستون فقرات باید به سمت کفل ها برجسته شده و سپس دوباره به سمت دم که می رود حالت انحنا بیابد که باعث تشکیل حالتی به نام پشتی سنگی (روچ بک) می شود که از مشخصات مشخص و قابل تامل این نژاد است.

اندام خلفی: ساق پاها به نسبت اندام قدامی بلندتر بوده به طوری که باعث بالا بردن کفل ها می شود. ساق پاهای عقب، قوی و عضلانی می باشند. مفاصل زانو کمی خمیده بوده و کاملاً پایین قرار گرفته اند به طوری که طویل و عضلانی به نظر می رسند. قسمت پایینی زیر مفسل زانو باید کوتاه، مستقیم و قدرتمند باشد. مفاصل ران باید گرد بوده و کمی به سمت بیرون بدن متمایل باشند.

پاها: پاهای عقبی و پاهای جلویی باید گرد و متراکم بوده و پنجه هایی که از یکدیگر جدا بوده و دارای بندهای انگشت برجسته می باشند. پاهای قدامی مستقیم بوده و کمی به سمت بیرون متمایل هستند. پنجه ها متراکم و ضخیم بوده و کاملاً از یکدیگر جدا هستند.

دم: دم که به دنباله معروف است باید به سمت پایین قرار گیرد و در حالی که مستقیم و راست است در انتها به سمت پایین متمایل می شود. دم، صاف و گرد بوده و عاری از هرگونه لبه و موهای زبری می باشد. معمولاً از اندازه متوسطی برخوردار بوده و بیشتر کوتاه است تا بلند. دم در قسمت پایه ضخیم بوده و به سمت نوک دم به سرعت مخروطی شکل می شود و در هنگام حمل به صورت رو به پایین نگه داشته می شود. سگ نباید قادر به بلند کردن دم به بالاتر از پشت خود باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *