سگ تازی افغان

سگ تازی افغان

تاریخچه نژاد تازی افغان

برای اولین بار در آثار هنری هندی مورخ ۱۸۰۹ منشا نژاد سگ تازی افغان در افغانستان بوده است.

سگ تازی افغان در مناطقی در آسیا توسط قبایل کوچ نشین افغان برای حداقل چند هزار سال پرورش داده شدند . با توجه به تغییرات ارتفاع و آب و هوا در این مناطق سخت طبیعت وحشی، برخی از تغییرات ژنتیکی در نوع نژاد این سگ و سایر حیوانات این مناطق تکامل یافته، از اصالت سگ تازی خاورمیانه تشخیص بینایی آن است.

پرورش برای عملکرد مناطق کوهستانی شمالی افغانستان باعث ایجاد موی سنگین تر، فشرده تر و رنگ موی تیره تر این سگ توسط پرورش دهندگان افغان ها بود. مناطق خشک تر این خطه باعث ایجاد موی سبک تر و رنگ و پوشش کمتر متراکم شد.

از لحاظ تاریخی این نژاد سگ گارد یا محافظ و شکاری پادشاهی بود، و حتی بنا به گزارش های تاریخی و حتی امروزی برای گله داری استفاده می شود. به عنوان یک سگ تازی پادشاهی، سگ در کنار سواران به جهت شکار استفاده می گردید. با توجه به سرعت و استقامت بالای این سگ آنها اغلب از شکارچیان جلوتر بوده و با توجه به چابکی بالای خود، آنها قادر به مدیریت شکار در زمین بسیار خشن بودند.

کوهستانهای متنوع در مکان و زمانهای مختلف شامل بز کوهی و پلنگ گراز آهو بوده اند که شکار سگهای تازی افغان شده اند و این امر به علت تحت کنترل بودن این سگ توسط شکار چیان بوده است، البته بسیاری از آنها در حال حاضر تنها برای کیفیت همراهی استثنایی خود باارزش است.
خصوصیات فیزیکی

ارتفاع: ماده ۲۴-۲۶ “(۶۱-۶۶ سانتی متر)، نر ۲۶-۲۸” (۶۶-۷۱ سانتی متر).

وزن: ماده به اندازه ۵۰ پوند (۲۳ کیلوگرم)، نر پوند ۶۰ (۲۷ کیلوگرم).

مو: ابریشمی، براق و پوشش موی بلند (بسیار خوب است موی بر روی صورت کوتاه باشد،ایجاد موهای کوتاه در بزرگسالان است. اگرچه همه رنگ موی ممکن است وجود داشته باشد مگر الگوی خال خال دار از سوی شما پذیرفته شده است. توله سگ ها موهایش کوتاه و نرم است که در یک کت بالغ در حدود یک سال جایگزین می شود.

طول عمر: ۱۲- ۱۴ سال

ساختار بدنی : این نژاد برای نگاه خیره به دور و دیدن دور دست ، حمل کودک و ساختار مو زیبایش خوب است . دیگر ویژگی ها عبارتند از استخوان ران برجسته، پا بزرگ، جمجمه دراز و ریز با بینی رومی اندکی مخروط ، برآمدگی اکسیپیتال برجسته است، گوش هایی بلند و نوسانی و پوشش داده شده با موهای ابریشمی طولانی، و چرمی خوب است . چشمان تیره، بادام شکل، و تقریبا مثلثی هستند. پوزه بسیار طولانی در این نژاد است. بینی در اندازه متوسط ​​و سیاه و سفید در رنگ است. گردن دراز و قوسی است، و هم سطح است، هر چند که کمر کمی قوسی است و مشخصا از پهلو تا شکم این قوس وجود دارد. قفسه سینه عمیق،و مستقیم دارای استخوان است استخوان درشت نی نیز طولانی، و پا به خوبی با بسیاری از مو قوسی پوشش یافته، دست و پا بزرگ هستند. در راه رفتن خود را صاف، کشیده، با بالا و پایین ریتمیک با گام های که فواصل یکسانی به وجود می آورند که از فاصله حتی دور بسیار زیبا و طناز می گردد. سر بالا و تکان دم قابل توجه است. اندازه دم کم است، فر دم در قسمت انتهایی آنست .

صفات منسوب به سگ تازی افغان: رنگ کلی سگ خاص و زیباست ، شخصیت قوییش تا حدودی آموزش را برای مربی اش دشوار می کن ، از غریبه ها بایددور نگه داشته شود. این سگ نیازمند نظافت ویژه از جمله مسواک زدن روزانه و استحمام منظم است . تغییر حالت ساختاریش کم است. بعضی از منابع توصیه می کنند به استفاده از snoods(هود) برای محافظت و جلوگیری از ریزش یا آسیب موی بلند از عوارض ترشحات مزاحم و یا قرار گرفتن در دهان در طول صرف غذا توسط حیوان. این سگ نیازمند ورزش زیادی است و باید آنهادر محوطه ای از حصار محدود کرد وگرنه باید به دنبالش بدوید و البته با آنها قدم زدن نیازتان خواهد شد. این سگ بسیار حساس می باشد. برخی با بچه ها خوب و برخی نیستد. بهترین نوع رفتار با آنها ملایمت و همراهی کودکان به آرامی با آنهاست و داشتن رفتاری اجتماعی در اوایل ورود حیوان مهم است. بهترین زمان برای معرفی آنها به دیگر حیوانات خانگی و کودکان زمانیست که سگ جوان است. فعالیت های بازی و و تعدد این اعمال و ایجاد بازی های مختلف برای کاهش خستگی یا فرسودگی روانی سگ لازم می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *